Mahirap maging brokenhearted. Masakit. Sobrang sakit. Feeling mo katapusan na ng mundo mo. Lahat ng pagmamahal na binuhos mo sa taong yun, lahat ng effort, happy memories, lahat-lahat na pati buong sarili mo inalay mo. Tapos dadating ung point na iiwan ka niya, siyempre ang sakit. Sino ba namang hindi gustong wakasan ang buhay niya pag ganun ang nangyari, di ba?

Pero remember, wag na wag kang padadala sa kalungkutan mo. Kahit pa sabihing ang sakit sakit na tlga ng puso mo, wag na wag kang gagawa ng makasariling bagay. Don’t be sellfish! Isipin mo na lang kung ano ang mangyayari sa family mo, sa friends mo, schoolmates at mga taong nagmamahal sayo kung mawawala ka? Ung ibang kabataan, nagcocommit ng suicide. Ung iba naman naglalaslas na parang ewan. Di naman talaga maglalaslas eh, Ini-scratch lng ung kamay sa may part ng pulse. Kung gusto niyo talagang magpakamatay eh tumalon na lang kayo sa tulay o uminom ng maraming pills or kung wala na talaga kayung maisip kundi maglaslas, eh siguraduhin niyong itutuloy niyo hindi ung pa-bleed epek lang. Hahaha! Jowk lng ^_^ Syempre wag na wag kayung magpapakamatay nuh? Isipin mong hindi lang siya ang lalaki dito sa mundo. Marami pang iba diyan. Nagpakatanga ka lang at nagbulag-bulagan sa kanya, kaya naman nasaktan ka niya ng lubusan. Remember, “there’s so many fish in the sea.” Try to open your eyes to those guys around you. Kasi kahit pa 6billion ang tao dito sa mundo, merong isang lalaki diyan na nakatadhana talaga para sayo.